புல்லளித்தேன்
உன் விழியிரண்டும்
என் மேனியை மேயும்
போது
உண்ணத் தகுந்த
புல்லானேன்
என் புள்ளரிப்பில்.
உன் விரல் என்னைத்
தொட்டதாலே
உன் வாழ்வுக்குப்
புல்லளித்தேன்
நிலா
குவளையிலும் குளத்திலும் கிணற்றிலும் ஆற்றிலும் பசும்புல் வெளியிலும் விசும்பிலும் வானிலும் எங்கும் எங்கும் அவளைக் கண்டேன். உலகெலாம் பிணைக்கும் கடற்கரையில், கடல்நீரில் அவளைத் தேடினேன் எங்கும் தவழும் அவளை அலைக் கரங்கள் பந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தன.
Comments
Post a Comment